24/10/2009

ალიო ქობალია-რჩინა

თიშო დუსუ ვაზოგენდი,
ტაროზ, ჭვიმა, ნათუას...
სერ დო დღაში გიხანდებუ,
ცოდა მითინქ ვათქუას.

ვადარკებუქ სქან სოფელიშ
ჯგირ დო ფურიშ კვათუას...
მეზობელიშ დიარასჷ,
ხვამასჷ დო ნათუას.

მინშა ღორონს ოხვეწუდი,
ნიტე, შურო ვაპუას...
ირკოს ართო უხვამუქუ,
ჯგირობუა ქატუას.

მარა ორთა მუშ კისერიშ
უღუს ოთოლაფუანს...
მოხოლებე სირჩინუე,
დღალემს გოთვალაფუანს.

კოჩი მინშა შიშის ღურუ,-
მუთუნ ქიდილანდუანს...
გოჯოგაფუ სქუალემს,
ტორონს ოდიარუანს.

No comments:

Post a Comment

ედემ იზორია-უღტახილი

  ჩქიმო ვარე მუთუნ ჭვიტი, მუთუნ შარა დო გოთანა გოლაშ იშო ქალაფორე: მუშენ ოკო ჸოფედიკო თეშ მანწარა, გინაჯინუ, მუშენ ოკო ვამაგორე... ფაფარამი ...